Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά
Το σφάξιμο του γουρουνιού και η «φούσκα»
Η προετοιμασία ξεκινούσε λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα με το σφάξιμο του γουρουνιού, που κάθε οικογένεια μεγάλωνε όλον τον χρόνο για το γιορτινό τραπέζι. Συγγενείς και γείτονες βοηθούσαν ο ένας τον άλλον, καθώς άλλοι τεμάχιζαν το κρέας, άλλοι ετοίμαζαν τα λουκάνικα και άλλοι αλάτιζαν το χοιρινό για να διατηρηθεί.
Για τα παιδιά, όμως, εκείνη η μέρα είχε ξεχωριστή σημασία. Περίμεναν με ανυπομονησία τη «φούσκα», την ουροδόχο κύστη του γουρουνιού. Τη φούσκωναν με αέρα, την άφηναν να στεγνώσει και, όταν γινόταν ελαφριά και ανθεκτική, την χρησιμοποιούσαν σαν μπάλα. Με αυτή έπαιζαν στις αυλές, στα αλώνια και στους δρόμους του χωριού, σε μια εποχή που τα αγοραστά παιχνίδια ήταν σπάνια και η χαρά βρισκόταν στα πιο απλά πράγματα.
Τα κάλαντα της σούβλας και η Πρωτοχρονιά
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, τα παιδιά έβγαιναν και πάλι να πουν τα κάλαντα, κρατώντας αυτή τη φορά μια μικρή σούβλα. Οι οικοδεσπότες, αντί για χρήματα, τους πρόσφεραν μικρά κομμάτια χοιρινού κρέατος, τα οποία περνούσαν στη σούβλα τους καθώς συνέχιζαν από σπίτι σε σπίτι.
Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, μετά το οικογενειακό τραπέζι, συγγενείς, φίλοι και γείτονες συγκεντρώνονταν στα σπίτια για να παίξουν το αγαπημένο παιχνίδι «31». Τα γέλια, τα πειράγματα και οι ευχές συνόδευαν τις πρώτες ώρες του νέου χρόνου.
Απόκριες
Όταν έφτανε η Κυριακή των Αποκριών, όλο το χωριό ζωντάνευε από νωρίς. Ήταν μια μέρα που όλοι περίμεναν με ανυπομονησία, καθώς αποτελούσε ευκαιρία για διασκέδαση και ξέγνοιαστο γλέντι. Οι οικογένειες μαζεύονταν σε σπίτια μαζί με φίλους και συγγενείς και οι αυλές και τα δωμάτια γέμιζαν τραγούδια, κουβέντες, φαγητό και γέλια. Στους δρόμους ακούγονταν οι φωνές των παιδιών που έπαιζαν, ενώ οι ενήλικες ετοιμάζονταν να γίνουν μασκαράδες. Η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ζωντάνια και χαρά, καθώς όλο το χωριό συμμετείχε σε ένα μεγάλο γλέντι που ένωνε γενιές και διατηρούσε ζωντανά τα έθιμα των Αποκριών.
Οι μασκαράδες
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της περιόδου ήταν οι μασκαράδες, όπως ονομάζονταν τότε τα καρναβάλια στο χωριό. Οι κάτοικοι φορούσαν παλιά ρούχα και σκέπαζαν το πρόσωπό τους με μαντήλια ή ό,τι άλλο είχαν στη διάθεση τους, κρύβοντας τα χαρακτηριστικά τους. Συχνά οι γυναίκες ντύνονταν άντρες και οι άντρες γυναίκες, ενώ δεν έλειπαν οι μεταμφιέσεις με νύφες και γαμπρούς. Οι ανατροπές αυτές ζωντάνευαν το γλέντι και έδιναν ιδιαίτερη αίσθηση ελευθερίας και κεφιού, αναδεικνύοντας τον παραδοσιακό χαρακτήρα των Αποκριών.
Το γιαούρτι
Το φαγητό κατείχε ξεχωριστή θέση στις Απόκριες. Φτιάχνονταν πίτες και στο τραπέζι κυριαρχούσε ο κόκορας, ενώ ιδιαίτερη σημασία είχε το γιαούρτι, που εκείνη την εποχή δεν αποτελούσε καθημερινό φαγητό.
Η κτηνοτροφική ζωή του χωριού έπαιζε σημαντικό ρόλο, καθώς οι κτηνοτρόφοι μοίραζαν το γάλα, ώστε κάθε σπίτι να μπορεί να ετοιμάσει γιαούρτι για το γλέντι. Η αλληλεγγύη και η φροντίδα μεταξύ των οικογενειών ήταν έντονα αισθητές.
Νυχτέρια και ξεφλουδίσματα
Χειμωνιάτικα ήθη και έθιμα της παλιάς Μυρίκης
Τον χειμώνα, όταν το κρύο, οι βροχές και τα χιόνια περιόριζαν τις αγροτικές εργασίες, οι κάτοικοι της Μυρίκης συγκεντρώνονταν τα βράδια στα σπίτια για τα γνωστά νυχτέρια. Γύρω από το αναμμένο τζάκι, που αποτελούσε τη βασική πηγή ζεστασιάς, περνούσαν μαζί τις μεγάλες χειμωνιάτικες νύχτες, μετατρέποντας την καθημερινότητα σε μια όμορφη ευκαιρία για συντροφιά και επικοινωνία.
Οι γυναίκες έγνεθαν με τη ρόκα, κεντούσαν και έπλεκαν κουρέλια, τσουράπια και μάλλινα ρούχα, ενώ οι υπόλοιποι συζητούσαν, αντάλλασσαν νέα, αφηγούνταν ιστορίες, τραγουδούσαν και πολλές φορές συνόδευαν τη βραδιά με λίγο κρασί. Τα νυχτέρια ήταν ένας από τους σημαντικότερους τρόπους με τους οποίους ενισχύονταν οι δεσμοί της κοινότητας και ο χειμώνας γινόταν πιο ζεστός και ευχάριστος.
Στα νυχτέρια γίνονταν συχνά και τα ξεφλουδίσματα του καλαμποκιού. Οικογένειες, συγγενείς και γείτονες συγκεντρώνονταν για να καθαρίσουν όλοι μαζί τα στάχυα από τα εξωτερικά τους φύλλα, βοηθώντας ο ένας τον άλλον. Η εργασία συνδυαζόταν με κουβέντες, τραγούδια, γέλια και πειράγματα, μετατρέποντας μια αγροτική δουλειά σε μια μικρή γιορτή.