Πυργάκι
Το Πυργάκι ήταν ένα ύψωμα στις πλαγιές του απέναντι βουνού, το οποίο χρησίμευε ως βοσκοτόπι. Εκεί οδηγούνταν τα ζώα για να βοσκήσουν στις πλαγιές και τα λιβάδια του τόπου. Το ύψωμα αυτό αποτελούσε σημαντικό σημείο για την κτηνοτροφία των χωριανών και λειτουργούσε ως ενδιάμεσος σταθμός για τα χωράφια που βρίσκονταν παρακάτω στη θέση Μύρτου το λιβάδι και στη θέση Μάστορα.
Ραχούλα
Η υπερυψωμένη περιοχή που βρίσκεται στο Νεραϊδοβούνι και χρησίμευε ως παρατηρητήριο των τσοπάνηδων για τα κοπάδια τους, ονομάστηκε Ραχούλα. Η θέση αυτή επέτρεπε στους βοσκούς να έχουν πλήρη εποπτεία της περιοχής και να φροντίζουν τα ζώα τους με μεγαλύτερη ασφάλεια.
Βαθλάκωμα
Η περιοχή Βαθλάκωμα εκτείνεται χαμηλότερα από τις γύρω πλαγιές και σύμφωνα με την παράδοση, σχηματίστηκε από παλαιότερες καθιζήσεις που προκλήθηκαν από τα υπόγεια νερά της περιοχής. Σύμφωνα με μαρτυρίες, το Βαθλάκωμα υπήρξε και αυτό σημαντικό καταφύγιο για τους χωριανούς όταν οι Γερμανοί κατακτητές έφτασαν στη Μυρίκη, προστατεύοντάς τους σε μια κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του χωριού.
Βαθιά Σέλλα
Γεωγραφικά, στην ίδια περιοχή με το Βαθλάκωμα συναντάμε μια τοποθεσία που πήρε το όνομά της από το σχήμα της, καθώς η μορφή της θυμίζει σέλα αλόγου: υπερυψωμένη στα άκρα και πιο βυθισμένη στο κέντρο. Η χαρακτηριστική αυτή καμπύλη του εδάφους αποτέλεσε και το γνώρισμα που καθόρισε την ονομασία της.
Διάσελο
Το Διάσελο είναι το χαμηλότερο σημείο ανάμεσα σε δύο κορυφές, καθιστώντας το φυσικό πέρασμα για ανθρώπους, ζώα ή δρόμους, αφού είναι πιο εύκολο να διασχιστεί σε σχέση με τις κορυφές. Στην περίπτωσή μας, πρόκειται για την κορυφή του βουνού που αποτελεί το φυσικό όριο ανάμεσα στο χωριό μας και το γειτονικό Συγγρέλλο. Η περιοχή είναι πυκνά δασωμένη με έλατα και διαθέτει κρυστάλλινα, δροσερά νερά, ενώ η πανοραμική θέα προς τα γύρω βουνά προσφέρει ένα μαγευτικό τοπίο που μαρτυρά τη φυσική ομορφιά και τη μοναδικότητα του τόπου.
Στενό
Πρόκειται για μια περιοχή όπου οι κάτοικοι του χωριού διατηρούσαν τα κτήματά τους, με την πρόσβαση να γίνεται μέσω ενός στενού, φυσικού περάσματος.
Λάκκα
Η τοποθεσία αυτή πήρε το όνομά της από τη μορφολογία της. Παρόλο που ο τόπος γύρω της ήταν γεμάτος πλαγιές και ανηφοριές, η Λάκκα ξεχώριζε ως μια επίπεδη περιοχή, ένα φυσικό άνοιγμα μέσα στο ανώμαλο ανάγλυφο. Οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν συχνά τέτοιες λάκκες για καλλιέργειες ή για στάση των κοπαδιών, καθώς το έδαφος ήταν πιο μαλακό και φιλικό. Η συγκεκριμένη Λάκκα λειτουργούσε σαν μια μικρή όαση ανάμεσα στις πλαγιές χαρίζοντας λίγη ευκολία στους ανθρώπους που περνούσαν ή δούλευαν εκεί.
Σταυρός
Ο δρόμος που οδηγούσε προς τον Άγιο Κωνσταντίνο, λίγο πριν αφήσει πίσω του τα τελευταία σπίτια του χωριού, έφτανε σε ένα σημείο γνωστό ς ως Σταυρός. Δεν επρόκειτο για θρησκευτικό σημείο αλλά για μια παλιά διασταύρωση, εκεί όπου οι πορείες των ανθρώπων χωρίζονταν. Από το ένα σκέλος του δρόμου ξεκινούσε το μονοπάτι που τραβούσε για το Κρίκελλο, διαδρομή που ακολουθούσαν όσοι ήθελαν να φτάσουν στο ορεινό χωριό. Το άλλο σκέλος κατηφόριζε προς το ποτάμι, οδηγώντας στις Λογγιές, περιοχή πλούσια σε νερά και καλλιέργειες. Ο Σταυρός λειτουργούσε ανέκαθεν σαν σημείο προσανατολισμού. Οι παλιότεροι τον θυμούνται ως τόπο στάσης, όπου οι διαβάτες χωρίζονταν, παίρνοντας ο καθένας τον δρόμο του.
Μακρύλακκο
Στον δρόμο για Καρπενήσι, το όνομα του Μακρύλακκου φανερώνει από μόνο του τον χαρακτήρα της περιοχής. Επρόκειτο για μια μακριά, επίπεδη λωρίδα γης, ένα φυσικό άνοιγμα μέσα στο ανάγλυφο του τόπου, όπου το έδαφος απλωνόταν ομαλά για αρκετό μήκος. Οι παλιοί το αναγνώριζαν εύκολα από το σχήμα του. Ένας λάκκος όχι βαθύς, αλλά μακρόστενος, που ξεχώριζε ανάμεσα στις πλαγιές και στα ανηφορικά κομμάτια γύρω του. Το Μακρύλακκο λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς για όσους κινούνταν στην περιοχή, ενώ παράλληλα αποτελούσε τόπο κατάλληλο για μικρές καλλιέργειες ή για στάση των ζώων.
Μακροχώραφα
Η περιοχή αυτή του Νεραϊδοβουνίου, κοντά στα Ριζολίβαδα, ονομάστηκε Μακροχώραφα κι όπως συχνά συμβαίνει με τα τοπωνύμια, το όνομα αποτυπώνει πιστά τη μορφή και τη χρήση της γης. Εκεί, ανάμεσα στα πυκνά έλατα, απλώνονταν χωράφια μακριά και στενά, επιμήκεις λωρίδες γης που ανήκαν σε κατοίκους του χωριού και μαρτυρούν την προσπάθεια των παλιών να αξιοποιήσουν κάθε διαθέσιμο κομμάτι γης. Τα Μακροχώραφα χρησιμοποιούνταν κυρίως ως βοσκοτόπια.
Τσατάλι Το τοπωνύμιο Τσατάλι στο Νεραϊδοβούνι προέρχεται από την ίδια τη μορφή του τόπου. Οι παλιοί χωριανοί χρησιμοποιούσαν αυτή τη λέξη για να δηλώσουν το στενό πέρασμα, εκεί όπου το έδαφος στένευε απότομα και ο δρόμος γινόταν λωρίδα ανάμεσα σε πλαγιές ή ανηφοριές. Έτσι ονόμασαν Τσατάλι μια περιοχή όπου ο δρόμος μαζευόταν, περνούσε σαν λαιμός μέσα από το βουνό, προτού ξανανοίξει πιο κάτω. Για χρόνια, το Τσατάλι ήταν σημείο χαρακτηριστικό στη διαδρομή των κατοίκων, γνωστό ως το στενό κομμάτι που έπρεπε να διασχίσεις.