Κρανιές
Η περιοχή Κρανιές στη Μυρίκη εκτείνεται σε ένα μακρόστενο ύψωμα από όπου περνά ο δρόμος προς το Καρπενήσι. Παρ’ ότι σήμερα δεν υπάρχουν ίχνη των κρανιών που έδωσαν το όνομα στην περιοχή, η ονομασία έχει διατηρηθεί στη μνήμη των κατοίκων. Από εκεί ανοίγεται μια εντυπωσιακή πανοραμική θέα προς τα γύρω βουνά, την κοιλάδα του Καρπενησίου και τα κοντινά χωριά, καθιστώντας τις Κρανιές το «μπαλκόνι» του χωριού και ιδανικό προορισμό για επισκέπτες που αναζητούν φύση, ιστορία και θέα.
Δέντρα
Στην Ευρυτανία οι δρύες ή βελανιδιές αλλιώς λέγονται και δέντρα. Η παρουσία των βελανιδιών έδωσε το όνομα Δέντρα στην περιοχή που βρίσκεται πάνω από το χωριό και έχει συνδεθεί με την καλλιέργεια σιταριού, καθώς και με τα παιδικά χρόνια όλων των χωριανών. Η περιοχή ξεχωρίζει για τη φυσική της ομορφιά και αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν φύση, βουνά και παραδοσιακά τοπία της Ευρυτανίας.
Παλιοέλατος
Το όνομα της περιοχής μαρτυρά την παρουσία ενός μεγάλου, γέρικου έλατου. Ο Παλιοέλατος βρίσκεται στο βουνό απέναντι από τη Μυρίκη και κάλυπτε μια μεγάλη περιοχή με καλλιέργειες και με ένα δάσος ελάτων. Σύμφωνα με την ιστορία του τόπου, η περιοχή, μαζί με τη περιοχή του Λασνιά, αγοράστηκε το 1875 από τους κατοίκους της Μυρίκης από τον Χατζόπουλο Παυσανία ή Ιωάννη.
Η περιοχή αποκτά ιδιαίτερη ιστορική σημασία, καθώς αποτέλεσε καταφύγιο για τους χωριανούς τον Αύγουστο του 1944, όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν και έκαψαν ολόκληρο το χωριό, αφήνοντας μόνο στάχτες. Οι κάτοικοι κατέφυγαν στον Παλιοέλατο προκειμένου να γλιτώσουν από τη μανία και το μίσος, παίρνοντας μαζί τους και κάποια ζώα, ώστε να περιορίσουν την καταστροφή της περιουσίας τους. Από εκεί παρακολουθούσαν τα σπίτια και τις καλύβες τους να καίγονται, γνωρίζοντας τον κίνδυνο για τη ζωή τους, καθώς όπως διηγούνταν οι ηλικιωμένοι, τα ζώα δεν μπορούσαν να κάνουν ησυχία. Οι φωνές τους μαρτυρούσαν την παρουσία ζωής στο απέναντι βουνό και οι χωριανοί γνώριζαν ότι οι Γερμανοί, αν αποφάσιζαν να προχωρήσουν, θα μπορούσαν να τους βρουν και να τους σκοτώσουν.
Η περιοχή του Παλιοέλατου έγινε μάρτυρας της αγωνίας και της προσπάθειας επιβίωσης μιας ολόκληρης κοινότητας που προσπαθούσε να σωθεί.
Κρι
Το Κρι είναι μια ήσυχη δασική περιοχή που βρίσκεται πάνω από το παλιό σχολείο, στον δρόμο που ανηφορίζει προς τον Αη Λια. Το όνομα αυτό χάνεται μέσα στον χρόνο και κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα από πού προήλθε, ούτε τι ακριβώς σημαίνει. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει μια τοποθεσία που κουβαλά στη μνήμη των ανθρώπων έναν συγκεκριμένο σκοπό.
Παλαιότερες γενιές θυμούνται ότι εδώ φυτεύτηκαν δέντρα οργανωμένα και με σχέδιο, σε μια προσπάθεια να συγκρατηθούν τα νερά που κατέβαιναν από τις πλαγιές. Οποιαδήποτε κοπή δέντρου απαγορευόταν αυστηρά. Το φθινόπωρο και την άνοιξη, όταν οι βροχές πλήθαιναν, ο τόπος είχε ανάγκη από προστασία· και το μικρό αυτό δάσος στάθηκε για χρόνια ένα φυσικό ανάχωμα, ώστε τα ορμητικά νερά να μην κυλήσουν ανεξέλεγκτα μέσα στο χωριό.
Με τον καιρό, η περιοχή αναδασώθηκε και πύκνωσε, αποκτώντας τον ήρεμο και καταπράσινο χαρακτήρα που έχει σήμερα. Το Κρι συνεχίζει να στέκει πάνω από το χωριό σαν φύλακας, ένας τόπος όπου η ανθρώπινη παρέμβαση και η φύση συμπορεύτηκαν για το κοινό καλό. Κι αν το όνομά του παραμένει ένα μικρό μυστήριο, η ιστορία και ο ρόλος του έχουν ριζώσει βαθιά στις μνήμες των κατοίκων.
Κρανούλα
Η περιοχή ονομάστηκε Κρανούλα, πιθανότατα λόγω μιας μικρής κρανιάς που φύονταν εκεί. Βρίσκεται στην περιοχή του Παλιοέλατου και περιλάμβανε καλλιεργήσιμα χωράφια, καθώς και βοσκοτόπια όπου οι κάτοικοι έστελναν τα ζώα τους για βοσκή.
Λογγιές
Το όνομα Λογγιές μαρτυρά την πυκνή και άγρια βλάστηση που κάλυπτε την περιοχή. Έλατα, βελανιδιές, πλατάνια και χαμηλοί θάμνοι, προσέδιδαν μια ξεχωριστή ταυτότητα στην περιοχή. Στις Λογγιές, αριστερά και δεξιά από το Μέγα Ρέμα, το ποτάμι της Μυρίκης, οι χωριανοί διατηρούσαν τα χωράφια τους, τα οποία ποτίζονταν με δέσεις- αυλάκια που έφερναν νερό από το ποτάμι καθιστώντας τα ιδιαιτέρα γόνιμα.
Κορομηλιές
Στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου, σε μεγάλο υψόμετρο, οι Κορομηλιές της Μυρίκης ξεχώριζαν για τα κτήματα με τα πολλά δέντρα, όπου κυριαρχούσαν οι κορομηλιές, προσφέροντας μοναδική θέα στο καταπράσινο ελατοδάσος.
Φτερόλακκα
Η περιοχή ονομάζεται Φτερόλακκα, πιθανότατα λόγω μιας μεγάλης έκτασης όπου φύονταν φτέρες, ένα φυτό που συναντάμε συχνά στα δάση της Μυρίκης. Η περιοχή αυτή που περιλαμβάνει χωράφια, βρίσκεται στις χαμηλές πλαγιές του βουνού Νεραϊδοβούνι
Κορομηλιά ή Κορομηλούλα
Το όνομα της περιοχής μαρτυρά την παρουσία ενός μικρού δέντρου, της κορομηλιάς. Η περιοχή βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Αγίας Παρασκευής και περιλάμβανε τόσο χωράφια όσο και βοσκοτόπια, όπου οι κάτοικοι έστελναν τα κοπάδια τους για να βοσκήσουν και να σταλίσουν.
Πλατανάκος
Ο πλάτανος που δέσποζε στη θέση Γεφύρια, στο Μέγα Ρέμα χάρισε και το όνομά του στην περιοχή. Εκεί βρίσκονταν χωράφια δίπλα από το ποτάμι όπου οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν τα νερά του για καλλιέργειες, ενώ η ευρύτερη περιοχή ήταν σημαντική για τη ζωή του χωριού
Κέδρος
Η περιοχή Κέδρος πήρε το όνομά της από τον κέδρο που υπήρχε στις απέναντι πλαγιές του βουνού. Στη θέση αυτή παλαιότερα, υπήρχαν χωράφια όπου καλλιεργούνταν σιτάρια.
Αρκουδοπούρνια
Η περιοχή Αρκουδοπούρνια ξεχωρίζει για τη φυσική της ομορφιά και το δάσος της που είναι κατάφυτο με αρκουδοπούρνια, τα γνωστά γκι. Βρίσκεται μετά το ποτάμι και παλαιότερα διέθετε μια μεγάλη πηγή που χρησιμοποιούνταν για το πότισμα των γύρω χωραφιών, υποστηρίζοντας τη ζωή της αγροτικής κοινότητας της Μυρίκης.Σήμερα, η περιοχή παραμένει ένας ήσυχος και καταπράσινος τόπος όπου η φύση συνεχίζει να κυριαρχεί και η ιστορία των χωραφιών και των πηγών συνδέεται με τη σύγχρονη εικόνα του ορεινού τοπίου της Ευρυτανίας.
Ρόγγια
Ανεβαίνοντας προς το χωριό, στα αριστερά του δρόμου εκτείνεται η δασώδης περιοχή των Ρογγιών, με πεύκα και έλατα. Τα πεύκα φυτεύτηκαν σε παλαιότερες δεκαετίες από κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι εργάστηκαν με ημερομίσθιο για τη φύτευσή τους, στο πλαίσιο οργανωμένων παρεμβάσεων αξιοποίησης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Το δάσος αυτό στέκει σήμερα ως ζωντανή παρακαταθήκη της ανθρώπινης προσπάθειας. Η φύση της περιοχής παραμένει ανέπαφη, θυμίζοντας σε κάθε επισκέπτη την ομορφιά και τη γαλήνη του δάσους γύρω από τη Μυρίκη.
Σκλήθρα
Η περιοχή Σκλήθρα οφείλει το όνομά της στο ομώνυμο δέντρο, το σκλήθρο ή σκλήθρος, που ευδοκιμεί σε υγρά μέρη, αναπτύσσεται γρήγορα και φτάνει σε μεγάλο ύψος. Παλαιότερα, η περιοχή φιλοξενούσε πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις και το δέντρο αυτό ίσως να αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τους κατοίκους και τη ζωή τους. Σήμερα, η περιοχή διατηρεί το φυσικό της κάλλος, θυμίζοντας τη σχέση της Μυρίκης με τη γη και τη φύση της Ευρυτανίας
Νεράκι
Στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου υπήρχε μια πολύ γνωστή περιοχή, γνωστή ως Νεράκι. Ήταν σημείο κατατεθέν για το χωριό, καθώς εκεί υπήρχε μια μικρή βρύση από την οποία έπιναν νερό τόσο οι άνθρωποι όσο και τα ζώα. Η περιοχή αυτή αποτελούσε σταθερό σημείο αναφοράς για τους κατοίκους που τη θυμούνται ως μέρος της καθημερινότητάς τους και της ζωής του χωριού.
Καλάνια
Περιοχή που βρίσκεται στο απέναντι βουνό και πήρε το όνομά της από τα καλάνια. Τα καλάνια ήταν ημικυκλικοί αγωγοί που μετέφεραν το νερό από τις πηγές και τα ρέματα στα χωράφια. Παλιότερα, οι κάτοικοι του χωριού βασίζονταν σε αυτά για να ποτίζουν τα χωράφια και να φροντίζουν τα ζώα τους.
Καλανάκι
Περνώντας στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου, υπήρχε παλαιότερα μια περιοχή που αρδευόταν με νερό προερχόμενο από γειτονικό τόπο. Η μεταφορά του νερού γινόταν μέσω ενός μικρού καλανιού, κατασκευασμένου από τους κατοίκους, το οποίο εξασφάλιζε την άρδευση των καλλιεργειών και συνέβαλλε ουσιαστικά στη γεωργική δραστηριότητα της περιοχής.
Ξηρόβρυση
Η περιοχή της Ξηρόβρυσης βρίσκεται χαμηλά στο χωριό, κοντά στον Άγιο Κωνσταντίνο και αποτελούσε παλιά μια ζώνη καλλιεργήσιμων χωραφιών. Εκεί οι χωριανοί καλλιεργούσαν κυρίως σιτάρι, αξιοποιώντας την εύφορη γη της περιοχής. Η ονομασία Ξηρόβρυση πιθανότατα προήλθε από κάποια βρύση που υπήρχε παλιότερα στο σημείο· μια βρύση που είτε στέρεψε με τον καιρό είτε έτρεχε μόνο ορισμένους μήνες το χρόνο, ανάλογα με τις βροχές και την εποχική ροή του νερού. Η ακριβής προέλευση του ονόματος παραμένει αδιευκρίνιστη.
Μεγάλη βρύση
Σε περιοχή του Νεραϊδοβουνίου κοντά στη λιθαρόστρουγγα υπήρχε παλαιότερα μια μεγάλη βρύση με άφθονο νερό. Η βρύση αυτή αποτελούσε σημείο αναφοράς για τους κατοίκους, καθώς εξυπηρετούσε την κτηνοτροφική και αγροτική δραστηριότητα της περιοχής. Η παρουσία της βρύσης μαρτυρούσε τον τρόπο με τον οποίο οι κάτοικοι διαχειρίζονταν τους φυσικούς πόρους και οργανώνανε τη ζωή τους στα ορεινά του βουνού.
Κρύα Βρύση
Διασχίζοντας το Μέγα Ρέμα, το ποτάμι του χωριού και ανεβαίνοντας τη μεγάλη ανηφόρα του βουνού, πίσω από τη θέση Άνεμος και στον δρόμο προς το χωριό Συγγρέλλο, συναντούσε κανείς την Κρύα Βρύση, μια πηγή με κρυστάλλινο νερό. Η βρύση αυτή αποτελούσε σημαντικό σημείο για τους κατοίκους και τα ζώα τους, καθώς εκεί ξεδιψούσαν και ξεκουράζονταν κατά τη διαδρομή προς τα ψηλότερα μέρη του βουνού.
Βλάχου Βρύση
Πιθανότατα, του Βλάχου η Βρύση είχε φτιαχτεί από τους βοσκούς της περιοχής κοντά στην Κρεμασόβρυση. Εξυπηρετούσε τόσο τους χωριανούς όσο και τα ζώα τους, προσφέροντας νερό και ξεκούραση κατά τις γεωργικές εργασίες, ενώ αποτελούσε και σημείο συνάντησης για τους χωριανούς.
Κρεμασόβρυση
Βρύση που εντοπίζεται στο απέναντι βουνό, κοντά στη θέση Μάστορα. Το όνομά της πιθανόν να προέρχεται από τον τρόπο που έπεφτε το νερό, σαν μικρός καταρράκτης που χυνόταν προς τα κάτω. Παρά τη συχνή χρήση της στο παρελθόν για άρδευση και ύδρευση, η ακριβής προέλευση του ονόματός της παραμένει άγνωστη.
Βαρκό
Η περιοχή που ονομάζεται Βαρκό βρισκόταν στο ποτάμι. Εκεί υπήρχε ένα σημείο που ανάβλυζε νερό. Η ύπαρξη αυτής της πηγής καθιστούσε το Βαρκό ένα αναγνωρίσιμο και σημαντικό σημείο της περιοχής.
Γλίστρες
Πρόκειται για μια περιοχή με πολλά νερά που έκαναν το έδαφος γλιστερό. Οι Γλίστρες ξεχώριζαν για την ολισθηρότητά τουςαλλά και για την κλίση τους και η ονομασία τους παρέμενε στη μνήμη των κατοίκων ως χαρακτηριστικό γνώρισμα του τοπίου.
Τσοκάνι το Ρέμα
Στα όρια με τα Ριζολίβαδα βρισκόταν η περιοχή Τσοκάνι το Ρέμα η οποία διέθετε γούρνα με νερόπου εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων και των ζώων τους. Η περιοχή περιλάμβανε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ενώ ταυτόχρονα αποτελούσε χώρο όπου οι χωριανοί μάζευαν χορτάρι για τη διατροφή των ζώων τους, συνδυάζοντας τη γεωργία με την κτηνοτροφία και αναδεικνύοντας τον παραδοσιακό τρόπο εκμετάλλευσης της γης στη Μυρίκη.
Κόκκινος Άμπλας
Ο Κόκκινος Άμπλας είναι παλιά τοποθεσία που πήρε το όνομά της από τον άμπλα, δηλαδή την πηγή νερού που υπήρχε στην περιοχή και αποτελούσε σημείο ζωής για ανθρώπους, ζώα και καλλιέργειες. Το νερό της πηγής εξυπηρετούσε τα γύρω χωράφια και τους περαστικούς για πολλά χρόνια. Η ονομασία «Κόκκινος» προήλθε από το παρατσούκλι του ιδιοκτήτη της γης, ο οποίος ήταν γνωστός στο χωριό με αυτό το όνομα. Έτσι, η πηγή και η περιοχή γύρω της καθιερώθηκαν στη μνήμη των κατοίκων ως Κόκκινος Άμπλας.
Άνεμος
Η περιοχή του Ανέμου ονομάστηκε έτσι εξαιτίας του πιο χαρακτηριστικού της στοιχείου, των ισχυρών ανέμων που τη χτυπούσαν σχεδόν όλο τον χρόνο. Διασχίζοντας το ποτάμι και ανεβαίνοντας προς τα χωράφια στο απέναντι βουνό, οι διαβάτες έφταναν σε ένα από τα πιο ψηλά σημεία της διαδρομής, όπου ο αέρας ήταν πάντα έντονος και ανεμπόδιστος. Η συνεχής παρουσία του ανέμου διαμόρφωνε τόσο το φυσικό τοπίο όσο και τη ζωή των κατοίκων, χαρίζοντας στην τοποθεσία την ονομασία Άνεμος.
Φασούρου
Μετά τις Κρανιές και πάνω από τον δρόμο που ενώνει το Καρπενήσι με το χωριό, υπάρχει ένα σημείο ανοιχτό και εκτεθειμένο στους ανέμους που λέγεται Φασούρου. Η ακριβής προέλευση του ονόματος δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρη, όμως έχει διασωθεί ένας όμορφος τοπικός μύθος. Σύμφωνα με αυτόν, η ονομασία ίσως προήλθε από τη φασαρία που έκανε ο άνεμος, καθώς περνούσε μέσα από τα έλατα της περιοχής. Έτσι, η Φασούρου έμεινε στη μνήμη ως μια τοποθεσία όπου ο άνεμος είχε τη δική του φωνή.
Σάρρα
Το τοπωνύμιο Σάρρα αναφέρεται σε μια πλαγιά του Νεραϊδοβουνίου, της οποίας η επιφάνεια ήταν γεμάτη χαλίκια και μικρές πέτρες, κάνοντάς τη δύσβατη και απαιτητική στο περπάτημα. Οι παλιοί θυμούνται πως όποιος ανέβαινε από εκεί έπρεπε να προσέχει σε κάθε του βήμα, καθώς το έδαφος γλιστρούσε και «έφευγε» κάτω από τα πόδια. Η ιδιαιτερότητα αυτή ήταν που χάρισε στην περιοχή το όνομά της.
Χαλιάς
Πάνω από το χωριό μας, στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου, απλωνόταν μια περιοχή γεμάτη χαλίκια, γνωστή στους παλιούς ως Χαλιάς. Εκεί ανέβαιναν συχνά οι χωριανοί, γιατί γύρω της υπήρχαν βοσκότοποι και μικρά χωράφια που καλλιεργούνταν κάθε καλοκαίρι.
Φιδοτόπια
Τα Φιδοτόπια αποτελούσαν μια εκτεταμένη τοποθεσία της Μυρίκης που εκτείνονταν από τη θέση Φτερόλακκαμέχρι το Αθλητικό Προπονητικό Κέντρο του Καρπενησίου. Η ονομασία τους προήλθε από τα πολλά φίδια που ζούσαν παλαιότερα κάτω από τους διάσπαρτους βράχους και τις πέτρες της περιοχής.
Αλεπότρυπες
Στην περιοχή Σκλήθρα, κατά μήκος του δρόμου που οδηγεί στο εξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου, ξεχωρίζουν πέτρες με ιδιαίτερους σχηματισμούς, οι οποίες αποτελούν φυσικά καταφύγια για πολλές αλεπούδες που εξακολουθούν να ζουν εδώ. Οι Αλεπότρυπες με το φυσικό τους ανάγλυφο θυμίζουν τη ζωντανή παρουσία της φύσης στις πλαγιές της Μυρίκης.
Μελίσσι
Στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου βρίσκεται η περιοχή Μελίσσι, ονομασία που σύμφωνα με την τοπική παράδοση, προέκυψε από την ύπαρξη ενός ή περισσότερων μελισσιών στην περιοχή. Η παρουσία τους φανερώνει τη μακρόχρονη ενασχόληση των κατοίκων με την παραγωγή μελιού.