Λιθαρόστρουγκα
Οι λιθαρόστρουγκες, λιθόκτιστες στρούγκες, χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά για το άρμεγμα των ζώων, όταν τα κοπάδια των μετακινούμενων βοσκών επέστρεφαν από τον κάμπο στο βουνό για το καλοκαίρι. Μία από αυτές συναντάται στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίουκαι αποτελεί μοναδικό μνημείο της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του ποιμενικού βίου στην περιοχή της Μυρίκης. Η λιθαρόστρουγκα του Νεραϊδοβουνίου χτίστηκε το 1856 από τον κτηνοτρόφο Θεοδόση Κεφαλά και σήμερα σώζεται το χειροστόμι, το σημείο όπου γινόταν το άρμεγμα των ζώων. Αυτές οι πετρόκτιστες κατασκευές, που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα του ορεινού κτηνοτροφικού τοπίου, παραμένουν ζωντανοί μάρτυρες της μακράς ιστορίας της κτηνοτροφίας στη Μυρίκη και στην Ευρυτανία, αναδεικνύοντας την καθημερινή ζωή και τις συνήθειες των ορεινών κτηνοτρόφων του 19ου αιώνα. Η λιθαρόστρουγκα παραμένει πολύτιμος μάρτυρας της ιστορίας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, που πρέπει να διατηρηθεί και να προστατευθεί.
Γεφύρια
Η περιοχή Γεφύρια ή Γιοφύρια εντοπίζεται στο ποτάμι του χωριού που λέγεται Μέγα Ρέμα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των μεγαλυτέρων στο σημείο υπήρχε πέτρινο γεφύρι που επέτρεπε στους ντόπιους και στους περαστικούς να κινούνται με ασφάλεια. Ο δρόμος του Μέγα Ρέματος δεν ήταν ένας απλός αγροτικός δρόμος. Ήταν ο μοναδικός, επίσημος δρόμος επικοινωνίας των Μυρικιωτών με τα χωράφια τους αλλά και με τα γύρω χωριά όπως το Συγγρέλλο και το Κρίκελλο. Παράλληλα, αποτελούσε και το μοναδικό πέρασμα των ταξιδιωτών που κατευθύνονταν προς την πόλη του Καρπενησίου. Έτσι, τα Γεφύρια του Μέγα Ρέματος υπήρξαν για χρόνια το αναγκαίο σημείο σύνδεσης που κρατούσε ζωντανή την καθημερινή κίνηση και την επικοινωνία της περιοχής.
Νερόμυλος
Χαμηλά στο ποτάμι της Μυρίκης, στοΜέγα Ρέμα, βρισκόταν ο μύλος του χωριού, ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της καθημερινότητας. Ο μύλος ανήκε στην οικογένεια Δανιήλ, γνωστή για τους μυλωνάδες της και ο πρώτος της μύλος βρισκόταν στη θέση Βαθλάκωμα. Αργότερα, κατασκευάστηκε ο νέος μύλος του Θεοφάνη Δανιήλ, ο οποίος μαζί με τη γυναίκα του, Ερασμία, και τα επτά παιδιά τους εξυπηρετούσε τις ανάγκες κάθε οικογένειας στη θέση Γεφύρια. Δίπλα στο νερό, οι χωριανοί συγκεντρώνονταν για να αλέσουν το σιτάρι τους αλλά και για να ανταλλάξουν νέα και κουβέντες. Ο νερόμυλος υπήρξε για χρόνια σημείο εργασίας, συνάντησης και ζωντανής παρουσίας των κατοίκων της Μυρίκης, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής του χωριού.
Το Χάνι του Κολαζά
Στην περιοχή της Αγίας Παρασκευής, πάνω στον δρόμο που οδηγούσε προς το ποτάμι και το Μέγα Ρέμα, λειτουργούσε παλαιότερα ένα χάνι, γνωστό ως το Χάνι του Κολαζά, από το όνομα του ιδιοκτήτη του. Το χάνι αυτό αποτελούσε σημαντικό σταθμό για τους ταξιδιώτες της περιοχής, προσφέροντας ξεκούραση σε ανθρώπους και ζώα. Σήμερα, στο σημείο σώζονται μόνο λίγες πέτρες, σιωπηλοί μάρτυρες μιας εποχής όπου το χάνι υπήρξε ζωντανό κομμάτι της τοπικής ιστορίας και της καθημερινής μετακίνησης στη Μυρίκη.
Κήποι
Η περιοχή αυτή βρίσκεται στην απέναντι πλαγιά του βουνού, ανάμεσα στις Λογγιές, και στον Παλιοέλατο. Παλιότερα, η πλαγιά ήταν γεμάτη πεζούλες, αναβαθμίδες δηλαδή, που οι χωριανοί είχαν φτιάξει με πολύ κόπο και πάνω σε αυτές καλλιεργούσαν οπωροφόρα δέντρα και κηπευτικά. Το τοπίο αυτό αντικατοπτρίζει την επίπονη προσπάθεια των ανθρώπων να αξιοποιήσουν τη γη και να εξασφαλίσουν την καθημερινή τους τροφή.
Πυροφυλάκιο
Το Πυροφυλάκιο βρίσκεται στην κορυφή του βουνού απέναντι από το χωριό και προσφέρει μια πανοραμική θέα σε όποιον φτάσει εκεί. Η θέση αυτή ήταν ιδανική για την παρατήρηση και την έγκαιρη ανίχνευση πυρκαγιών, γι’ αυτό και ονομάστηκε Πυροφυλάκιο. Το σημείο συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια του χωριού και την προστασία των γύρω δασών.
Ψηλό Αλώνι
Μολονότι τα περισσότερα αλώνια βρίσκονταν κοντά στο χωριό, για να διευκολύνεται η μεταφορά του καρπού, υπήρχε και ένα αλώνι στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου, γνωστό και ως Ψηλό Αλώνι. Αυτό το ορεινό αλώνι αποτελούσε μέρος της παραδοσιακής διαδικασίας παραγωγής αλευριού.
Αλωνάκι
Παράλληλα με το Ψηλό Αλώνι, υπήρχε και ένα μικρότερο αλώνι, στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου. Αν και η μεταφορά του καρπού ήταν πιο δύσκολη, λειτουργούσε βοηθητικά στην παραγωγή αλευριού, συμπληρώνοντας τη δραστηριότητα των κυρίων αλωνιών.
Μνήματα
Η περιοχή Μνήματα, που βρίσκεται στις πλαγιές του Νεραϊδοβουνίου, πήρε την ονομασία της από την παρουσία παλαιών ταφών, όπως μαρτυρά και το ίδιο το όνομά της. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, στο σημείο αυτό είχαν ταφεί άνθρωποι, χωρίς όμως να είναι γνωστό σε ποια ιστορική περίοδο ανήκουν οι τάφοι αυτοί.
Αχυριώνες
Η περιοχή ονομάστηκε Αχυριώνες από τους παλιούς αχυρώνες που υπήρχαν εκεί. Οι κατασκευές αυτές αποτέλεσαν χαρακτηριστικό σημείο του τόπου και τελικά έδωσαν το όνομά τους σε όλη την περιοχή.