Μυρίκη: Από τη Μυρίση έως το σύγχρονο όνομα
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά στο χωριό μας εμφανίζεται το 1775, στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπου μνημονεύεται με το όνομα Μυρίση — ονομασία που θα το ακολουθεί μέχρι και το 1938. Η ταύτιση όμως της Μυρίσης με το χωριό Μύρησι των Αγράφων δημιουργούσε σύγχυση έτσι αποφασίστηκε η μετονομασία του χωριού σε Μυρίκη.
Η επιλογή του νέου ονόματος χρειάστηκε προσεκτική έρευνα και ανθρώπους γνώστες των γραμμάτων και της ιστορίας. Ένας από αυτούς ήταν ο δάσκαλος και ιερέας του χωριού, Παπαγιάννης Νούλας. Όλοι οι εμπλεκόμενοι ανέλαβαν να αναζητήσουν μια ονομασία που να έχει νόημα, ρίζες και στενή σύνδεση με τον τόπο. Στις συζητήσεις που ακολούθησαν, ακούστηκε η πρόταση Αγριοτριανταφυλλιά, καθώς η περιοχή αφθονούσε σε άγριες τριανταφυλλιές που μοσχοβολούσαν, αποτελώντας χαρακτηριστικό στοιχείο του φυσικού τοπίου. Η έρευνα προχώρησε ακόμη πιο πίσω στον χρόνο, στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Εκεί, η αγριοτριανταφυλλιά αναφερόταν ως «μυρίκη» ή«μυρικιά».
Έτσι, το χωριό πήρε το όνομα Μυρίκη που σημαίνει ευώδης θάμνος. Το έντονο άρωμά της και η παρουσία της στο τοπίο στάθηκαν αρκετά ώστε να δώσουν το όνομά τους στο χωριό, συνδέοντάς το άμεσα με τη φύση και τη χλωρίδα του τόπου.
Με αυτόν τον τρόπο, η μυρικιάτων αρχαίων Ελλήνων και η αγριοτριανταφυλλιάτης δημοτικής γλώσσας έδωσαν το όνομά τους στη σημερινή Μυρίκη, δημιουργώντας έναν συμβολικό δεσμό ανάμεσα στο παλιό και το νέο όνομα αλλά και μια ζωντανή σύνδεση με την αρχαία Ελλάδα.
Σακκάς, Ι. (2007), Το χωριό μου Μυρίκη μέσα στα απόρρηκτα και δενδροσκεπή ευρυτανικά βουνά, αυτοέκδοση, Καρπενήσι.