Οι αυλόπορτες
Κάθε σπίτι στη Μυρίκη είχε τη δική του αυλόπορτα. Δεξιά και αριστερά υψώνονταν πέτρινοι τοίχοι, ενώ ανάμεσά τους ξεχώριζε μια βαριά πόρτα, άλλοτε με σχέδια και αναπαραστάσεις από τη φύση, άλλοτε ξύλινη, συνήθως από καστανιά ή δρυ. Οι πόρτες ήταν καλοδουλεμένες και πολλές φορές στολισμένες με σιδερένια καρφιά ή απλά σκαλίσματα, δείχνοντας την τέχνη και τη φροντίδα των κατοίκων.
Η αυλόπορτα δεν ήταν μόνο μέσο προστασίας της αυλής. Ήταν καισύμβολο για το σπίτι. Από την πόρτα φαινόταν αν το νοικοκυριό ήταν φτωχό ή εύπορο. Οι πιο βαριές και καλοφτιαγμένες πόρτες έδειχναν σπίτια με άνεση, ενώ οι πιο απλές φανέρωναν πιο ταπεινά νοικοκυριά.
Σήμερα, όσες αυλόπορτες έχουν διασωθεί αποτελούν ζωντανά δείγματα της λαϊκής τέχνης και της καθημερινής ζωής των ανθρώπων που τις δημιούργησαν.