Πρωτοχρονιά

Παραδοσιακή Πρωτοχρονιά στο χωριό: έθιμα και γιορτή

 Η προετοιμασία και τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς

Τα παιδιά ντυμένα με βαριά ρούχα και κασκόλ έβγαιναν στους χιονισμένους δρόμους για να πουν τα παραδοσιακά κάλαντα, κρατώντας τη μικρή σούβλα που είχαν μαζί τους. Οι φωνές τους αντηχούσαν ανάμεσα στα σπίτια, ενώ οι γειτονιές γέμιζαν με γέλια και με χορωδίες παιδικών φωνών. Η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη χαρά και προσμονή για τη νέα χρονιά, καθώς όλο το χωριό συμμετείχε σ’ αυτό το έθιμο που ένωνε μικρούς και μεγάλους και διατηρούσε ζωντανά τα παραδοσιακά δρώμενα της Πρωτοχρονιάς.

 Η σούβλα και το έθιμο του χοιρινού

Η παραμονή της Πρωτοχρονιάς είχε ένα ιδιαίτερο έθιμο. Αντί για χρήματα, οι χωριανοί έδιναν στα παιδιά κομμάτια χοιρινό κρέας. Τα παιδιά περνούσαν τα κομμάτια στη σούβλα τους, γελώντας και ανταλλάσσοντας ιστορίες, καθώς γύριζαν από σπίτι σε σπίτι. Το δώρο αυτό συμβόλιζε τη σπιτική αφθονία και τη φιλοξενία της κοινότητας την εποχή εκείνη.

Το παιχνίδι και η οικογενειακή γιορτή

Το ίδιο βράδυ, μετά το οικογενειακό φαγητό, οι γείτονες και οι φίλοι μαζεύονταν σε σπίτια για να παίξουν το αγαπημένο τους τυχερό παιχνίδι, το «31». Τα γέλια και τα πειράγματα γύρω από το τραπέζι, έδιναν στο χωριό μια γιορτινή ατμόσφαιρα. Οι μικροί και οι μεγάλοι συμμετείχαν με ενθουσιασμό, ενώ το παιχνίδι γινόταν αφορμή για ιστορίες, συμβουλές και ανταλλαγή εμπειριών.  

 Η βασιλόπιτα και τα απογευματινά γλέντια

Το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς, κάθε οικογένεια έκοβε τη βασιλόπιτα, την οποία είχε επιμεληθεί η γυναίκα του σπιτιού.
Το απόγευμα, το χωριό ξαναζωντάνευε με επισκέψεις στους εορτάζοντες, τους Βασίληδες. Τα σπίτια μοσχοβολούσαν μπακλαβάδες και άλλα παραδοσιακά γλυκά, ενώ τα παιδιά περνούσαν από σπίτι σε σπίτι και τους κερνούσαν κάστανα ψημένα αλλά και καρύδια, ταπεινά αλλά αγαπημένα κεράσματα της εποχής.
Τότε τα παιδιά δεν περίμεναν δώρα από τον Άγιο Βασίλη. Η χαρά τους ήταν αλλού, στα κάλαντα, στη σούβλα με το χοιρινό, στο παιχνίδι με τους φίλους, στα κάστανα και στις ζεστές στιγμές με την οικογένεια και τη γειτονιά

Σακκάς, Ι. (2007), Το χωριό μου Μυρίκη μέσα στα απόρρηκτα και δενδροσκεπή ευρυτανικά βουνά, αυτοέκδοση, Καρπενήσι.