Τα ψυχοπαίδια στην παραδοσιακή ζωή του χωριού
Στα παλιά χρόνια, στο χωριό μας, υπήρχε ένα ιδιαίτερο και βαθιά ανθρώπινο έθιμο, που σημάδευε τις κοινωνικές σχέσεις και τη φροντίδα μεταξύ των οικογενειών, τα ψυχοπαίδια. Έτσι ονομάζονταν τα παιδιά που, για διάφορους λόγους, δίνονταν σε άλλη οικογένεια για ανατροφή. Συχνά η φτώχεια, οι πολλές οικογενειακές υποχρεώσεις ή η απώλεια ενός γονιού οδηγούσαν στη δύσκολη αλλά αναγκαία αυτή απόφαση.
Στο νέο τους σπίτι, τα παιδιά αυτά λάμβαναν φροντίδα, τροφή, ασφάλεια και πολλές φορές γράμματα, ενώ συχνά διατηρούσαν τους δεσμούς με την οικογένεια καταγωγής. Η κοινότητα παρακολουθούσε πάντα με σεβασμό την ανατροφή τους και φρόντιζε, μέσα από την άγραφη ηθική της εποχής, να τηρείται η συμφωνία με ευθύνη και τιμή.
Τα ψυχοπαίδια μεγάλωναν και γίνονταν ισότιμα μέλη της οικογένειας που τα φιλοξενούσε, κρατώντας όμως άσβεστη τη μνήμη της καταγωγής τους. Η ιστορία τους δείχνει πώς οργανωνόταν η ανατροφή των παιδιών και η ζωή των κοινοτήτων στα παλιά ελληνικά χωριά.